]…[
Κάθε πρωί ξυπνάω με τις μαστιγιές της μικρότητάς μου χαραγμένες στο Σώμα.
Ο κάθε εγώ, φορτωμένος τον ένα σταυρό.
Και τους δύο. Και ούτω καθ’ εξής.
Σε κάθε Βίβλο να παλεύω για ένα τριήμερο θάνατο
και μια αιώνια Ανάσταση
μα το σπαθί κεντρισμένο καλά στο πλευρό μου, ξεφουσκώνει το πνεμόνι μου,
δε με αφήνει να πάρω αέρα. Σαν αετός κλέφτης, σαδιστής.
Ευλογήθηκα μια πέτρα βαριά και θάλασσα πουθενά
να τη δέσω στο λαιμό μου και να πέσω.
Αιώνιος νικητής, αιώνιος χαμένος.
Ούτε να μιλάω πολύ μπορώ ούτε να σωπαίνω.
]…[
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.